| Dane osobowe | |
|---|---|
| Imię i nazwisko | Zbigniew Andrzej Adamczyk |
| Data urodzenia | 22 listopada 1951 |
| Miejsce urodzenia | Katowice |
| Wykształcenie i zawód | |
| Wykształcenie | Medyczne Studium Zawodowe w Warszawie (1973) |
| Zawód | elektroradiolog |
| Działalność polityczna | |
| Partie i ugrupowania | Konfederacja Polski Niepodległej, NSZZ "Solidarność" |
| Funkcja | poseł na Sejm I kadencji (1991–1993) |
| Samorząd | Rada gminy Warszawa-Ursynów (1998–2002), członek zarządu gminy |
Zbigniew Andrzej Adamczyk urodził się 22 listopada 1951 roku w Katowicach. Jest znany jako polityk związany z Konfederacją Polski Niepodległej oraz jako praktykujący elektroradiolog pracujący w warszawskich placówkach zdrowia.
Życiorys i praca zawodowa
W 1973 roku ukończył Medyczne Studium Zawodowe w Warszawie. Po studiach pracował jako elektroradiolog w placówkach ochrony zdrowia w Warszawie. W 2008 roku przeszedł na rentę, a cztery lata później przeszedł na emeryturę. Praca w służbie zdrowia zajmowała go przez kolejne dekady przed wejściem w pełniejszą działalność polityczną.
Działalność opozycyjna w PRL
W drugiej połowie lat 70. współpracował z Komitetem Obrony Robotników oraz z Konfederacją Polski Niepodległej. W 1980 roku wstąpił do NSZZ "Solidarność". Po wprowadzeniu stanu wojennego działał w niejawnej komisji koordynacyjnej Służby Zdrowia Regionu Mazowsze, gdzie organizował pomoc dla represjonowanych i ich rodzin oraz zajmował się redagowaniem i kolportażem pism drugiego obiegu. W latach 80. został dwukrotnie pobity w związku z działalnością opozycyjną.
Kariera polityczna na szczeblu krajowym
W wyborach parlamentarnych w 1991 roku uzyskał mandat posła I kadencji z ramienia Konfederacji Polski Niepodległej, wybranego w okręgu podwarszawskim. Sprawował ten mandat w latach 1991–1993. W wyborach w 1993 roku bezskutecznie ubiegał się o reelekcję do Sejmu.
Zaangażowanie samorządowe i działalność po 2000 roku
W latach 1998–2002 zasiadał w radzie gminy Warszawa-Ursynów i pełnił funkcję członka zarządu tej gminy. Po ponownej rejestracji Konfederacji Polski Niepodległej w 2007 roku wszedł w skład władz tego ugrupowania jako członek rady politycznej, później przestał w niej zasiadać. W 2010 roku został członkiem rady programowej Instytutu Historycznego Nurtu Niepodległościowego im. Andrzeja Ostoja-Owsianego, a także bezskutecznie kandydował do rady Ursynowa z list lokalnych komitetów w 2010 i 2014 roku.
Odznaczenia
Otrzymał kilka odznaczeń za działalność na rzecz przemian demokratycznych i pamięć historyczną. W 2014 roku uhonorowano go Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2015 roku otrzymał Krzyż Wolności i Solidarności, a w 2016 roku Medal "Pro Patria". W 2020 roku nadano mu Medal Stulecia Odzyskanej Niepodległości, a w 2026 roku przyznano mu Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski.